تبليغاتX
گذرا مثل خیال

گذرا مثل خیال

گفتی که حافظ اینهمه رنگ و خیال چیست -- نقش غلط مبین که همان لوح ساده ایم

باران

       باران می بارد

       ازسر کار برگشته ام

       پیاده شدن     باز شدن در

          احساس خنکی روی گونه ها

                               و طعم  باران روی لبها

  من به دنیایی دیگر پرتاب شدم:

   " باز باران با ترانه

     با گهرهای فراوان

     می خورد بر بام خانه "

                         منصرف شدم

                                 برگشتم  و آرام راهی شدم

           خیابانها و کوچه ها

                        آهنگ زیبای  باران

   و درختهای خیس خورده

     " زیر باران باید رفت

       زیر  باران باید چیز نوشت

       زیر باران باید ........   "

                    حال   من و نمناکی 

                                           و زیر باران رفتن

              آه خدایا

              چند سال است که من

                                  خیس از باران نبوده ام

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

به قول فروغ :
                  چراغهای رابطه تاریکند
                                     ومن افسرده از  ناتوانی این روح
افسرده از شنیدن آوای خوشبخت ماهیان ساده دل
            که سوار بر پوچی اند
                                 من از نگاه حزن آلود خویش افسرده ام
و از شنیدن اینکه :
                       چراغهای رابطه تاریکند
                      ؛ من از ناتوانی این روح افسرده ام ؛

                   
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

اندکی فراموشی


بلند شو 
              فنجانی بردار و برای خودت چای بریز
         موهایت را شانه کن     کسی نیست   نامش را صدا بزن...........
اهمیت نده به ساعت   روی صندلی آبنوست بنشین
دست بر آتش سرخ بگیر 
                        و به اندکی از هر آنچه داری فکر کن!
به خورده ترین تکه از ماه بلورین
                                    به کوچکترین قسمت از عشقی بزرگ
                     و به اندکی از فراموشی........
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

دلهای بیدار

تا آفتاب می رانم     بی واهمه از نیرنگ شب

باید بسوی شهر عاشقی پرشتاب رفت

رفتن حدیث دلهای بیدار است

باید به کوه اقتدا کرد            لب هر جاده چراغی باید کاشت

باید رفت در دل حادثه

                             با پای عشق
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

منتظر تاکسی


سلام
 امروز حدود ۵/۲ بعد الظهر تازه کارت زده بودم که برم خونه و منتظر تاکسی سر خیابون ایستاده بودم .
هرچی منتظر شدم یا تاکسی هایی که رد میشدن پر بودند یا سوار نمیکردن . بهر حال بعد از حدود نیم ساعت معطلی یه تاکسی از دور می اومد و منم براش دست تکون دادم که باایسته که دیدم یه ترمز محکمی زد و منم خوشحال که بالاخره یکی پیدا شد منو تحویل بگیره پریدم برم در تاکسی رو باز کنم و بیشینم دیدم یه خانومم اومد بالا  و من تازه فهمیدم راز اون ترمز وحشتناک چیه !!
و خانمومم چه خانومی!!! بیچاره راننده حق داشت که دو پا بره رو ترمز و من فهمیدم که چقدر مهمم و از همه مهمتر فهمیدم چقدر ما مردهای ایرانی.......؟؟!!! واقعن که .............
بگذریم نتیجه اخلاقی اینکه:
۱- هر وقت دیدین یکی جلوتون  به شدت ترمز کرد یه نگاهی به اطراف بندازین شاید.......
۲- اگه خیلی عجله دارین سعی کنین حتمن یه جایی منتظر تاکسی باشین که یه علیا مخدره هم منتظر باشه
۳- راستی اگه اون خانوم اونجا نبود به نظر شما من کی میرسیدم خونه ؟؟؟!!!!
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

گذرا مثل خیال

گذرا مثل خیال و سبک چون رویا
                   
   باز از کوچه اندیشه من میگذری
      
                  دیگر اندیشه پژمردن من بی معنی است!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  | 

تولدی دوباره

سلام
من امروز تولد دوباره خودم را جشن میگیرم و انتظار تبریک از کسی ندارم . زیرا فعلاْ تنهایی محض است. یک سکوت سفید و زیبا و رویایی شیرین در پیش رو .
راستش را بخواهید هیجان زده ام .انگار پا به دنیایی گذاشته ام که هم برایم زیبا و جذاب است و هم کمی ترسناک . اما ترسش هم بنظر جذاب می آید.
به امید آینده
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آذر 1383ساعت   توسط مهرداد  |